Inne wpisy

Kawa z mlekiem i bez – krótki przewodnik

Coffee-in-Australia

Menu kawiarni, na początku pozycje dobrze wszystkim znane: espresso, americano, caffe latte, latte macchiato, cappuccino, a potem pojawiają się schody. Nazwy coraz dziwniejsze, zawartość nieznana, poza tym, że na pewno jest tam kawa. Ale jakie są jej proporcje w stosunku do innych składników, czy aby na pewno będzie nam smakowała? Oczywiście można poprzestać na dobrze znanych nam kawach i nie ryzykować, ale z drugiej strony jak mówi znane powiedzenie: kto nie ryzykuje ten nie… będzie miał okazji odkryć nowych, ciekawych smaków kawy. Można oczywiście zapytać obsługę, ale wtedy musimy liczyć się z dłuższym wywodem, a nie zawsze mamy na to czas.

Dla tych, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z kawą, jak i dla bardziej doświadczonych kawoszy, którzy jednak nie zapuszczali się głębiej w nieznane kawowe rejony przygotowaliśmy mały przewodnik po rodzajach kaw, które najczęściej można spotkać w kawiarnianym menu.

Espresso – mała kawa 25-30 ml. Serwowana w ogrzanej filiżance o pojemności ok 70 ml. Charakteryzuje się (pod warunkiem prawidłowego przygotowania) gęstą orzechowobrązową pianką zwaną po włosku crema, której to espresso zawdzięcza dużą część swego aromatu. Poza tym, że spożywana jest często samodzielnie, stanowi również bazę dla wielu innych rodzajów kaw np. latte macchiato, caffè macchiato czy cappuccino. Bardzo często do espresso podawany jest kieliszek wody, która służy do przepłukania kubków smakowych przed skosztowaniem espresso, a nie w trakcie J Jego nazwa pochodzi od włoskiego przymiotnika espressivo, który oznacza wyrazisty, wyraźny – czyli kwintesencja smaku espresso.

Cappuccino –napój kawowy na bazie espresso z dodatkiem spienionego mleka. Przygotowuje się je z 25 ml espresso i 125 ml spienionego mleka. Pianka na cappuccino powinna kremową konsystencję, a jej grubość to 1 do 2 cm. Cappuccino podawane jest w filiżance z grubej porcelany.

Caffe Latte – również na bazie espresso, które zalewa się gorącym lekko spienionym mlekiem. Latte po włosku oznacza właśnie mleko i podczas podróży do Włoch należy się pilnować aby nie zapomnieć o pierwszym członie nazwy. W przeciwny razie kelner poda nam właśnie filiżankę gorącego mleka z lekkim zdziwieniem na twarzy. (historia autentyczna 😉 )

Flat white – kawa, która przywędrowała do nas z Australii lub Nowej Zelandii. Przygotowuje się ją z podwójnej porcji espresso, które zalewa się gorącym mlekiem. Podawane jest w kubku lub dużej filiżance i jak nazwa wskazuje jest płaska na powierzchni.

Americano – espresso zalane gorącą wodą w proporcjach 1:1. Podobno nazwa pochodzi z czasów II wojny światowej, kiedy to amerykańscy żołnierze przebywający we Włoszech rozcieńczali espresso gorącą wodą aby zbliżyć jego smak do kawy jaką pili w swoim kraju.

Caffe Macchiato – to porcja espresso z niewielką ilością spienionego mleka. Macchiato w języku włoski oznacza splamiony czyli mamy do czynienia z espresso splamionym bardzo małą ilością mleka. Kawy tej nie należy mylić z Latte macchiato, ponieważ…

Latte macchiato – to odwrotność caffe macchiato. Powstaje przez powolne dolanie kawy espresso do gorącego mleka, pokrytego warstwą mlecznej piany. Espresso dolewa się delikatnie, po ściance szklanki, w której, jest serwowane. Jeżeli przygotuje się je prawidłowo, otrzymamy trzy warstwy: na dole mleko, pośrodku espresso, na górze piana. Wygląda bardzo efektownie.

Kawa mokka – to kawa latte w innym wydaniu. Przygotowuje się ją na bazie się z espresso z dodatkiem gorącego mleka oraz czekolady. Nie zawiera piany, ale za to można ozdobić ją pyszną bitą śmietaną.

Espresso Marocchino – składa się z dwóch porcji espresso, kakao w proszku oraz niewielkiej ilości spienionego mleka.  To słodsza i delikatniejsza wersja klasycznego espresso. Nazwa espresso Marocchino pochodzi od jej koloru – Marocchino było typem jasnobrązowej skóry, wykorzystywanej do produkcji przepasek do włosów.

Lungo – to nic innego niż „wydłużone” espresso. Przygotowuje się je poprzez przelanie przez ilość kawy właściwej dla espresso większej ilości wody, aż do uzyskania 50-60 ml napoju. Lungo jest słabsze niż klasyczne espresso, ale za to bardziej gorzkie w smaku.

Irish Coffe – napój sporządzany z mocnej, czarnej kawy, podgrzanej porcji whiskey, i lekko ubitej śmietany i brązowego cukru. Podawana jest w szklance na nóżce. Najpierw wlewa się czarną kawę, następnie dodaje się whiskey. Do tego wsypuje się niewielką ilość brązowego cukru, a na samą górę dodaje się śmietanę, która ma utworzyć specyficzny „kożuszek”, przez który pije się kawę. Co istotne nie wolno dopuścić do zmieszania się poszczególnych warstw.

Kawa po wiedeńsku – to porcja mocnej czarnej kawy, zaparzona z czekoladą, śmietanką i cukrem, a na wierzch dodaje się ubitą śmietankę kremówkę posypaną cynamonem i kakao. Najlepszy kawowy deser pod słońcem

Caffè coretto – przyrządzana jest na bazie espresso z dodatkiem niewielkiej ilości alkoholu oraz cukru. Tradycyjnie używa się grappy, ale często spotykany w niej jest również koniak czy brandy. Kawę coretto przygotowuje się na bazie naparu espresso.

Ristretto – kawa przygotowywana tak jak espresso, ale z użyciem mniejszej ilości wody – zaledwie około 15 ml. Jest to taki kawowy „shot” na szybkie pobudzenie.

Kawa po turecku – drobno zmielone ziarna kawy są zagotowywane w tygielku z cukrem. Serwuje się ją w małej filiżance. Kawa po turecku jest na liście UNESCO Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Turcji.

Cafe frappe – napój kawowy sporządzany z kawy rozpuszczalnej, lodu i mleka. Bardzo popularna latem. Idealna na upały.